هر آنکه رنگ ما بگیرد به عرش کبریا نشیند



همه کاره ی هیچ کاره

همه کاره ی هیچ کاره


اگر این روزها شما هم با شنیدن کلمه کارآفرینی سردرگم می شوید و معنای گنگی از این واژه دارید بد نیست اطلاعاتی مهم در این زمینه را باهم مرور کنیم. همه ما هزاران بار شنیده ایم که کسب و کار های موفق بسیار زیادی در دنیا با حداقل امکانات و بدون سرمایه به وجود آمده اند و امروز تبدیل به غول های صنعتی ، تجاری و تولیدی بزرگی شده اند اما هنوز عده ای معتقدند که بدون پول و سرمایه نمی توان کسب و کاری را ایجاد کرد و به موفقیت رساند. سوال اینجاست که تفاوت بین صاحبان کسب و کار های موفق و افراد معمولی چیست؟ به هیچ وجه نمی خواهیم جواب کلیشه ای به این سوال بدهیم...
همه ی کارآفرینان موفق دنیا چه ایرانی و چه خارجی ویژگی های مشترک زیادی داشتند و در واقع مجموع چند ویژگی خاص باعث بروز پدیده کارآفرینی در افراد می شود و اولین ویژگی چیزی نیست در یادگیری و به خاطر سپاری اطلاعات.
کارآفرینان موفق افرادی بودند که هر لحظه زندگی به صورت ناخودآگاه در حال یادگیری بودند، این افراد از هر موقعیت و فرصتی برای یادگیری استفاده می کنند و آموخته های خود را به خاطر می سپارند آنها از کودکان ، بزرگسالان، اشیا، حیوانات و حتی گیاهان اطلاعاتی را به دست می آورند. حتی با نگاه کردن به تابلوهای تبلیغاتی و فروشگاه ها چیزی برای یادگیری پیدا می کنند.
به نظر و تجربه من کارآفرینان کسانی هستند که روزی با خود گفته اند " خب دیگه الان وقتشه با چیزایی که بلدم یه کاری انجام بدم که هم به درد خودم بخوره هم بتونم به چند نفر دیگه کمک کنم " و در اصل تقاوتشان در نوع نگاه به دانش و یادگیری اطلاعات است.
آنها چنان حس دانایی و توانایی را در خود قوی می بینند که دست به کاری می زنند، آنچنان خود را غرق در دانش و اطلاعات کرده اند که فکر می کنند از پس هر کاری بر می آیند که اکثرا هم درست فکر می کنند به همین دلیل است که خود راهمه کاره می دانند نه به این معنی که باید همه کارها را خوشان انجام دهند بلکه به این معنی که می توانند و بلدند تقریبا همه ی کارهای مربوط به کسب و کارشان را خودشان انجام دهند و این موضوع فقط به حجم ذخایر اطلاعات ، دانش و تجربه افراد بستگی دارد و به پشتوانه آن ادعای دانایی و توانایی می کنند اما معمولا شاهد این مسئله هستیم که برخی صاحبان کسب و کار شاید کار خاصی هم انجام نمی دهند و در واقع هیچ کاره اند.
کارآفرینان معمولا روزهای بسیاری حجم زیادی از کارها را خودشان به تنهایی انجام می دادند اما با پیشرفت و توسعه کسب و کارشان حجم کارها کم و ارزش آن ها زیاد می شود. جمع بندی این مفاهیم ما را به این تعریف می رساند که کارآفرین کسی است که اطلاعات زیادی را به خوبی یاد می گیرد و به خاطر می سپارد و مانند پدری که مراقب فرزند خود است همه ی کار های مربوط به آن را خودش انجام می دهد و از اطلاعاتش استفاده می کند تا روزی که کارها را به دیگران واگذار کند.
در واقع میزان زیاد یادگیری یک کارآفرین در موضوعات مختلفی از جمله انجام دادن کارها ارزانتر و سریعتر، برقرای ارتباطات مفیدتر و یا انجام دادن کارها به صورت رایگان باعث بروز و تقویت ویژگی های کارآفرینی در فرد شده تا جایی که احساس می کند دیگر نمی تواند دست روی دست بگذارد و کاری انجام ندهد و اگر کسی به این احساس برسد قطعا نمی تواند در کسب و کارش شکست بخورد.

استاد محمد رضا صادقی

محقق ومدرس کار آفرینی